Góry Izerskie – 5 lipca 2026
W niedzielę 5 lipca 2026 r. nasz Oddział zorganizował wycieczkę w Góry Izerskie, w której udział wzięło 57 turystów. Wycieczkę rozpoczęto w Świeradowie Zdroju, skąd kolejką gondolową wjechano na Stóg Izerski położony na wysokości 1106 m n.p.m. Po chwili odpoczynku w schronisku udano się poprzez Polanę Izerską na Halę Izerską (Łąkę Izerską), gdzie znajduje się słynna Chatka Górzystów z pysznymi naleśnikami i domową atmosferą.
Izerska Hala to jeden z najbardziej malowniczych zakątków Gór Izerskich, położony na wysokości ok. 870 m n.p.m. w dolinie rzeki Izery, stanowiący jeden z najcenniejszych obszarów przyrodniczych w Sudetach i w Polsce.
Prawdziwym skarbem Izerskiej Hali są torfowiska wysokie, porośnięte rzadkimi gatunkami roślin, takimi jak sosna błotna, brzoza karłowata czy kosodrzewina. Dzięki nim obszar ten uznawany jest za unikatowy rezerwat przyrody, przyciągający zarówno naukowców, jak i miłośników dzikiej natury.
Historia tego miejsca sięga średniowiecza, kiedy to dolinę Izery penetrowali Walończycy. Poszukiwacze skarbów odnajdywali tu złoto i rubiny, które przez wieki budziły wyobraźnię mieszkańców oraz podróżników.
Na hali tej istniała kiedyś wieś Gross-Iser, a budynek schroniska (mieściła się w nim szkoła) i stojąca obok niego drewutnia są jej jedyną pozostałością. Osada została całkowicie zniszczona po 1945 r. Przed II wojną światową w Gross-Iser mieszkało około 240 osób. Mieszkali oni w 43 domach, funkcjonowały 3 gospody, 2 schroniska, kawiarnia, straż pożarna, była leśniczówka, domek myśliwski i szkoła.
Hala Izerska to miejsce, gdzie czas zdaje się płynąć wolniej, a spokój przyrody wprowadza w stan głębokiego wyciszenia. Dawniej te tereny służyły jako pastwiska dla owiec, dziś stanowią dom dla wielu rzadkich gatunków roślin i zwierząt.
Samo położenie Hali ma duży wpływ na panujące tam warunki atmosferyczne. Otoczona ze wszystkich stron górami jest jednym z najzimniejszych miejsc w Polsce. Zimą temperatura spada tam nawet do minus 30 stopni (3 lutego 2012 r. zanotowano −36 °C). Hala Izerska jest miejscem szczególnym również dlatego, że jest to jeden z najczystszych regionów w kraju. Brak sztucznego oświetlenia i zanieczyszczeń chemicznych sprawia, że tutejsze niebo jest niewiarygodnie przejrzyste.
Piękne niebo docenili nie tylko mieszkańcy i turyści, ale także naukowcy i ludzie dbający o przyrodę, którzy postanowili stworzyć tu Izerski Park Ciemnego Nieba. Jest to polsko – czeski projekt, obejmujący Góry Izerskie po obu stronach granicy. Jego celem jest ochrona nocnego nieba od nadmiaru sztucznego światła oraz zwrócenie uwagi społeczeństwu na problem zanieczyszczeń. Park daje możliwość obserwowania gwiazd w pełnej ich krasie. W miastach, gdzie włączane są np. latarnie uliczne, neony, jest duży ruch uliczny, a z kominów leci dym – widok ten jest mocno ograniczony. Parki i rezerwaty światła tworzone są m.in. w Ameryce i Europie, natomiast Izerski Park jest jedynym w Polsce.
Park powstał w 2009 roku, obejmuje część doliny Izery i czeskiej Jizerki. Zajmuje powierzchnię 74 km2. Kilka razy w roku organizowane są tu spotkania dla osób zafascynowanych astronomią i obserwowaniem nieba, a także Ogólnopolskie Spotkania Astronomiczne. Odbywają się wykłady, można wymieniać się obserwacjami i doświadczeniami. Dzięki temu można zobaczyć mgławice, galaktyki, a nawet kometę. Obecność astronomów daje możliwość zdobycia dodatkowej wiedzy na temat wszechświata. Jeśli noc jest pogodna, można zobaczyć niemal 2000 gwiazd i okazałą Drogę Mleczną.
Po odpoczynku w Chatce Górzystów powędrowano dalej wzdłuż Izerki, poprzez schronisko Orle (będące pozostałością zabudowań po byłej hucie szkła działającej w latach 1754-1891), na Polanę Jakuszycką.
Turyści pokonali trasę o długości 18 km, zdobywając 20 punkty GOT.
Wycieczkę prowadzili: Anna Jaruga i Jan Chodorski
